Liefde in een graanveld

Aan een graanveld in Äppelbo staat tussen bomen een stapel oude stenen, een tijdperk geleden door mensenhanden gevormd tot een bank. Daar staar ik naar een oude vervallen schuur, grijs in het gele graan, in de verre donkere wolken zoekt de zon een plek om te schijnen. De wind raast over wuivend koren. Alles wat aanvult zijn jij en ik, zittend samen, onze handen in elkaar verstrengeld, herinnering aan prille liefde in het Slochterbos. Kunnen we hier voor altijd blijven in dit moment, één worden met de eeuwigheid van dit bankje? Hier wordt mijn hoofd rustig, verdwijnt alle last uit mijn hoofd. De last van het zoeken en moeten, hier verdwijnt het moeten en verschijnt het zijn.

Straks als we thuis zijn zet ik perfecte koffie voor je, spelen we met de honden, luisteren muziek, eten we aan de keukentafel en lachen we om domme grapjes. Wandelen we over de velden naar de rivier, herbeleven we onze eigen jeugd in momenten met ons gezin. ’s Avonds gaan we innig liggen op bed, speel ik met de krullen in je haar en kijk naar de liefde in je ogen.

Dan komt Viggo binnen en vertelt over Amerikanen die moeten slapen met schoenen aan en een helm op. Dan komen stormen ineens dichtbij. Dan zie ik in zijn jongensogen een herinnering spiegelen van koude oorlogen. Zie ik bewustwording van wereldproblemen; zie ik Koreaanse raketten overvliegen en enge narcistische leiders aan rode knoppen zitten. Steeds vaker vind ik mezelf in je terug, ook al ben je niet mijn bloed. Altijd als je praatte vond ik wijsheid, intelligentie en vooral bewijsdrang verpakt in een kleine jongen. Nu hoor ik liefde, humor, bewustwording en soms angst uit de mond van een verzachtende tiener. Steeds vaker wil ik opstaan en je knuffelen, je beschermen en er altijd voor je zijn, grote vriend.

Laten we hier voor altijd blijven liefje. Met z’n drie. Laten we de grijze schuur voor onze ogen zien instorten en vergaan in het niets. Ik wil eeuwen lang graan zien opkomen en geoogst worden door generatie na generatie. Laten we één worden en verstenen met deze bank. Laten we gewoon handen vasthouden en samen zijn, voor altijd.

Leave A Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *