Viggo in the wild

Laatst zei Viggo tegen mij: maar ik heb nu helemaal geen vriendjes meer. Ik reageerde vanzelf: maar natuurlijk wel. Maar voor ik verder wilde gaan met mijn betoog, besefte ik mij wat hij bedoelde en hoe hij zich voelde. Een gevoel van medelijden kwam over mij. Voor Viggo is de stap natuurlijk enorm geweest. Hij was wel gewend aan verhuizen, reeds 4 keer in zijn nog korte leven. Maar nu echt emigreren was toch een stapje verder. Bovendien had hij zijn plekje wel gevonden in Alkmaar, op school ging het goed en hij had er leuke vrienden. Hij is zijn vrienden in Nederland nog niet vergeten, maar zijn sociale netwerk moet hij nu weer opnieuw opbouwen.

Het deed mij beseffen hoe belangrijk vrienden zijn in het leven, vooral als kind. Mijn beste vriend op de lagere school heette Marcel Duyvestijn, voor mij Duif. Na de lagere school gingen we onze eigen weg en verloren we elkaar uit het oog. Nu ik hem sinds een tijdje weer op Facebook volg, merk ik toch dat ik trots ben als ik zie hoe hij met zijn enorme schrijftalent naam en bekendheid heeft gemaakt. Merk ik ook dat het zelfs vertrouwd voelt als we contact hebben via Facebook. Die paar jaar in je leven dat je vrienden bent zijn dus zo bepalend in een leven van een kind, het gaat  levenslang mee.

Nu ik hier echt in Zweden woon, besef ik mij ook hoe ver weg ik zit van Wilfred, mijn beste vriend nu. Krijg ik ook spijt dat we in Nederland niet wat vaker afspraken. Je weet hoe dat gaat, we hadden beiden een druk leven. De afstand Alkmaar-IJmuiden was al een excuus. Hier in Zweden heb ik tijd, zeeën van tijd, en wordt die afstand ineens een lachertje. Ik hoop dat hij ooit eens langs zal komen.

Viggo is nu mijn held. Hij gaat op het oog zo makkelijk om met de verandering. Hij doet zijn eigen ding boven in zijn kamer. Gaat moeiteloos een dag naar zijn nieuwe school, waar hij niemand kent en hij niemand verstaat. Gaat nu meer naar buiten, de natuur in. Met zijn zakmes om speren te maken of bloemen uit het veld te snijden voor zijn moeder. Volgende week gaat hij naar de zomerschool, twee weken lang. Daar kan hij alvast de beginselen van de Zweedse taal leren, hij gaat het vast heel snel oppikken. Daar krijgen Petra en ik het nog lastiger mee. Ik hoop dat hij er ook alvast wat vrienden gaat maken, maar Viggo kennende heeft hij 8 nieuwe vrienden op zijn eerste dag.

2 Comments

  1. Wilfref Ingelse juni 23, 2017 at 9:23 am

    Vrienden zijn en blijven doen wij altijd! Gelukkig is vriendschap onvoorwaardelijk en heeft de afstand daar geen grip op mijn vriend! Het is zeker jammer dat wij ons door de drukte om ons heen hebben laten leiden en had je graag vaker willen zien. Voor mij ben jij een heel belangrijk persoon en ben gaan houden van hoe jij bent.

    Ik heb respect voor jou hoe jij je leven leidt en weet zeker dat je in Zweden je geluk kunt vinden!
    Je hebt je droomvrouw gevonden en de liefde jaagt je achterna. Een kind wat met jullie opgroeit moet daar zeer zeker van gaan genieten en komt uiteindeljk vanzelf wel nieuwe vrienden tegen.

    Wat een mooi land en wat een mooie natuur. Er zijn mensen die het maar al te graag zouden willen, maar nooit de stap zouden durven nemen. Je mag blij zijn dat je nu die rijkdom bezit.

    Ik zoek je zeer zeker op om net zoals voorheen op het strand met jou te wandelen en om gewoon lekker te kunnen babbelen. ik wacht graag je volgende blog af en bekijk hier alles op ‘afstand’!

    Groet,
    Wilfred

    Reply
  2. Erwin Boerebach juni 23, 2017 at 11:45 am

    Dank je voor je mooie woorden Wilfred. Tot snel vriend.

    Reply

Leave A Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *